ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. วิมานวัตถุ
  10. /
  11. ๖. ปายาสิกวรรค
  12. /
  13. ๗. ยวปาลกวิมาน

๗. ยวปาลกวิมาน

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๗๑ · บรรทัด ๒๔๒๙

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๗๑. ๗. ยวปาลกวิมานวณฺณนา

อุจฺจมิทํ มณิถูณํ วิมานนฺติ ยวปาลกวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน. เตน สมเยน ราชคเห อญฺญตโร ทุคฺคตทารโก ยวเขตฺตํ รกฺขติ. โส เอกทิวสํ ปาตราสตฺถาย กุมฺมาสํ ลภิตฺวา "เขตฺตํ คนฺตฺวา ภุญฺชิสฺสามี"ติ ตํ กุมฺมาสํ คเหตฺวา ยวเขตฺตํ คนฺตฺวา รุกฺขมูเล นิสีทิ. ตสฺมึ ขเณ อญฺญตโร ขีณาสวตฺเถโร มคฺคปฺปฏิปนฺโน อุปกฏฺเฐ กาเล ตํ ฐานํ ปตฺวา ยวปาลเกน นิสินฺนํ รุกฺขมูลํ อุปสงฺกมิ, ยวปาลโก เวลํ โอโลเกตฺวา "กจฺจิ ภนฺเต อาหาโร ลทฺโธ"ติ อาห, เถโร ตุณฺหี อโหสิ. โส อลทฺธภาวํ ๑- ญตฺวา "ภนฺเต อุปกฏฺฐา เวลา, ๒- ปิณฺฑาย จริตฺวา ภุญฺชิตุํ น สกฺกา, มยฺหํ อนุกมฺปาย อิมํ กุมฺมาสํ ปริภุญฺชถา"ติ วตฺวา เถรสฺส ตํ กุมฺมาสํ อทาสิ. เถโร ตํ อนุกมฺปนฺโต ตสฺส ปสฺสนฺตสฺเสว ตํ ปริภุญฺชิตฺวา อนุโมทนํ วตฺวา ปกฺกามิ. โสปิ ทารโก "สุทินฺนํ วต มยา อีทิสสฺส กุมฺมาสทานํ ททนฺเตนา"ติ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อปรภาเค กาลํ กตฺวา ตาวตึสภวเน วุตฺตนเยเนว วิมาเน นิพฺพตฺติ. ตํ อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลานตฺเถโร อิมาหิ คาถาหิ ปฏิปุจฺฉิ:-

@เชิงอรรถ: ๑ ก. อภุตฺตภาวํ ๒ อิ. อุปกฏฺฐาย เวลาย, ม. อุปกฏฺฐเวลายํ

[๑๐๘๗]

"อุจฺจมิทํ มณิถูณํ วิมานํ

สมนฺตโต โสฬส โยชนานิ

กูฏาคารา สตฺตสตา อุฬารา

เวฬุริยถมฺภา รุจกตฺถตา สุภา.

[๑๐๘๘]

เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว

มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ. โสปิ ตสฺส อิมาหิ คาถาหิ พฺยากสิ:-

[๑๐๘๙]

โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต

ปญฺหํ ปุฏฺโฐ วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

[๑๐๙๐]

"อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูโต

อโหสึ ยวปาลโก

อทฺทสํ วิรชํ ภิกฺขุํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ.

[๑๐๙๑]

ตสฺส อทาสหํ ภาคํ ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ๑-

กุมฺมาสปิณฺฑํ ทตฺวาน โมทามิ นนฺทเน วเน.

[๑๐๙๒]

เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ เตน เม อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.

อกฺขามิ ตํ ภิกฺขุ มหานุภาว

มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ

@เชิงอรรถ: ๑ ก. สเกหิ ปาณิหิ

เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาโว

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ. ตตฺถ คาถาสุปิ อปุพฺพํ นตฺถิ.

ยวปาลกวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๖. ภิกขาทายกวิมานกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖๖. ปายาสิกวรรคหัวข้อถัดไป๘. กุณฑลีวิมาน ที่ ๑