๑๐. อุตตรวิมาน

๑๐. ปายาสิวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่บุรุษผู้เป็นคนรับใช้เจ้าปายาสิ

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

วิมานของท่านนี้เปรียบเสมือนสุธัมมสภาของท้าวสักกเทวราช

อันเป็นสภาที่หมู่เทพนั่งประชุมกันอย่างพร้อมเพรียง

ส่องแสงสว่างไสวอยู่ในอากาศ

ท่านได้บรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก

เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

เมื่อข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นชายหนุ่มรับใช้ของเจ้าปายาสิ ได้ทรัพย์มาแล้วก็ทำการแจกจ่าย

อนึ่ง ท่านผู้มีศีลทั้งหลายเป็นที่รักของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส

ได้ถวายข้าวและน้ำเป็นทานอย่างไพบูลย์โดยเคารพ

[๑๑๑๒-๑๑๑๓] เพราะบุญนั้นข้าพเจ้าจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ปายาสิวิมานที่ ๑๐ จบ

ปายาสิกวรรคที่ ๖ จบ

รวมเรื่องวิมานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมอคาริยวิมาน ๒. ทุติยอคาริยวิมาน

๓. ผลทายกวิมาน ๔. ปฐมอุปัสสยทายกวิมาน

๕. ทุติยอุปัสสยทายกวิมาน ๖. ภิกขาทายกวิมาน

๗. ยวปาลกวิมาน ๘. ปฐมกุณฑลีวิมาน

๙. ทุติยกุณฑลีวิมาน ๑๐. ปายาสิวิมาน

จะกล่าวปุริสวิมานวรรคที่ ๒ ดังนี้