๑. ปโรสตชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๐๑ · บรรทัด ๖๗๐เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๑ ปโรสตวคฺควณฺณนา
๑ ปโรสตชาตกํ
ปโรสตํ เวปิ สมาคตานํ
ฌาเยยฺยุ เต วสฺสสตํ อปญฺญา
เอโกว เสยฺโย ปุริโส สปญฺโญ
โย ภาสิตสฺส วิชานาติ อตฺถนฺติ อิทํ ชาตกํ วตฺถุโต จ เวยฺยากรณโต จ สโมธานโต จ ปโรสหสฺสชาตกสทิสเมว ฯ เกวลํ เหตฺถ ฌาเยยฺยุนฺติ ปทมตฺตเมว วิเสโส ฯ ตสฺสตฺโถ วสฺสสตํปิ อปฺปญฺญา ฌาเยยฺยุํ โอโลเกยฺยุํ อุปธาเรยฺยุํ เอวํ โอโลเกนฺตาปิ ปน อตฺถํ วา การณํ วา น ปสฺสนฺติ ตสฺมา โย ภาสิตสฺส อตฺถํ ชานาติ โส เอโกว สปฺปญฺโญ เสยฺโยติ ฯ
ปโรสตชาตกํ ปฐมํ ฯ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด