๑. ปโรสตชาดก

๑๑. ปโรสตวรรค

หมวดว่าด้วยคนเกินร้อย

๑. ปโรสตชาดก (๑๐๑)

ว่าด้วยคนมีปัญญาคนเดียวประเสริฐกว่าคนไม่มีปัญญา ๑๐๐ กว่าคน

(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องในอดีตมา ตรัสพระคาถานี้ว่า)

บรรดาพวกที่มาประชุมกัน ๑๐๐ กว่าคน

พวกเขาเป็นคนไม่มีปัญญา ถึงจะเพ่งพินิจอยู่ตลอด ๑๐๐ ปี

คนมีปัญญารู้แจ้งเนื้อความที่เรากล่าวแล้ว

เพียงคนเดียวเท่านั้นประเสริฐกว่า

ปโรสตชาดกที่ ๑ จบ