๑. อสัมปทานชาดก

๑๔. อสัมปทานวรรค

หมวดว่าด้วยการไม่รับสิ่งของ

๑. อสัมปทานชาดก (๑๓๑)

ว่าด้วยการไม่รับสิ่งของทำให้เกิดการแตกร้าว

(สังขเศรษฐีโพธิสัตว์กล่าวกับภรรยาผู้ร้องไห้อยู่ว่า)

มิตรไมตรีของผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนพาล

ย่อมเป็นโทษเพราะการไม่รับสิ่งของ

เพราะฉะนั้น พี่จึงนำข้าวลีบครึ่งมานะ ๑- มาด้วยคิดว่า

มิตรไมตรีของเราอย่าได้แตกร้าวเลย

ขอมิตรไมตรีของเรานี้จงยั่งยืนต่อไป

อสัมปทานชาดกที่ ๑ จบ

๒. ปัญจภีรุกชาดก (๑๓๒)

ว่าด้วยความไม่หวาดสะดุ้งกลัว

(พระโพธิสัตว์คิดถึงเหตุการณ์ที่ตนรอดพ้นจากนางยักษิณี จึงเปล่งอุทานว่า)

เราไม่ตกอยู่ในอำนาจของพวกรากษส

เพราะความเพียรอันมั่นคงในคำแนะนำของท่านผู้ฉลาด

และเพราะความไม่หวาดหวั่นต่อภัยและความสะดุ้งกลัว

ความสวัสดีจากภัยอันใหญ่หลวงนั้นจึงมีแก่เรา

ปัญจภีรุกชาดกที่ ๒ จบ

๓. ฆตาสนชาดก (๑๓๓)

ว่าด้วยภัยเกิดจากที่พึ่ง

(พญานกโพธิสัตว์เห็นเปลวเพลิงลุกโพลงจากน้ำ จึงชวนพวกนกไปอยู่ที่อื่นว่า)

@เชิงอรรถ :

@๑ มานะ คือมาตราตวงสมัยโบราณ ได้แก่ ๑ มานะ เท่ากับ ๘ ทะนาน ฉะนั้นครึ่งมานะจึงเท่ากับ ๔ ทะนาน

@(ขุ.ชา.อ. ๒/๑๓๑/๓๕๐)