๘. สกุณัคฆิชาดก

๘. สกุณัคฆิชาดก (๑๖๘)

ว่าด้วยเหยี่ยวนกเขาหลงกลนกมูลไถ

(พระศาสดาทรงแสดงเรื่องเหยี่ยวนกเขากับนกมูลไถในอดีตแล้วตรัสเรื่องโคจร ของภิกษุว่า)

เหยี่ยวนกเขาโฉบลงเต็มแรงด้วยหมายใจว่า

จะจับเอานกมูลไถที่อยู่ในที่หากิน

โฉบลงอย่างฉับพลัน

เพราะเหตุนั้น จึงถึงความตาย

(เมื่อเหยี่ยวนกเขาตายแล้ว นกมูลไถจึงออกมายืนบนอกของเหยี่ยวนกเขา เปล่งอุทานว่า)

เรานั้นเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยอุบาย

ยินดีแล้วในที่หากินอันเป็นเขตแห่งบิดา

เห็นประโยชน์ของตนอยู่

เป็นผู้ปราศจากศัตรู ย่อมเบิกบานใจ

สกุณัคฆิชาดกที่ ๘ จบ