๕. ปัพพตูปัตถรชาดก

๕. ปัพพตูปัตถรชาดก (๑๙๕)

ว่าด้วยสระโบกขรณีที่เชิงเขา

(พระราชาตรัสถามปัญหากับอำมาตย์โพธิสัตว์ว่า)

สระโบกขรณีมีน้ำเย็น รสอร่อย

เกิดอยู่ที่เนินหินเชิงภูเขาหิมพานต์ น่ารื่นรมย์

สุนัขจิ้งจอกรู้อยู่ว่า ราชสีห์รักษาสระโบกขรณีนั้นไว้

ก็ยังลงไปดื่มกิน

(อำมาตย์โพธิสัตว์ทราบว่า อำมาตย์คนหนึ่งจะก่อเหตุร้ายภายใน พระราชวัง จึงกราบทูลว่า)

ข้าแต่มหาราช ถ้าสัตว์มีเท้าทั้งหลายพากันดื่มน้ำในมหานที

แม่น้ำจะไม่ชื่อว่าเป็นแม่น้ำเพราะเหตุนั้นก็หาไม่

หากว่าชน ๒ คนนั้นเป็นที่รัก

ขอพระองค์ทรงงดโทษเสียเถิด

ปัพพตูปัตถรชาดกที่ ๕ จบ