๑๐. มหาปิงคลชาดก

๑๐. มหาปิงคลชาดก (๒๔๐)

ว่าด้วยพระเจ้าปิงคละ

(พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพระโอรสของพระเจ้าปิงคละ ตรัสถาม ยามรักษาประตูว่า)

ชนทั้งมวลถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียน

เมื่อพระองค์สวรรคตแล้ว ประชาชนพากันยินดี

นายทวารบาล พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ

เป็นที่รักของท่านหรือ ทำไมท่านจึงร้องไห้

(ยามรักษาประตูกล่าวทูลตอบว่า)

พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ

เป็นที่รักของข้าพเจ้าก็หาไม่

แต่ข้าพเจ้ากลัวการเสด็จกลับมาของพระองค์

พระองค์เสด็จไปจากที่นี้แล้ว

จะต้องเบียดเบียนพญามัจจุราช

เขาถูกพระองค์เบียดเบียนแล้ว

พึงนำพระองค์กลับมา ณ ที่นี้อีก

(พระโพธิสัตว์ตรัสปลอบยามรักษาประตูว่า)

พระเจ้าปิงคละนั้นถูกถวายพระเพลิง

ด้วยฟืน ๑,๐๐๐ เล่มเกวียน

พระอัฐิก็สรงด้วยน้ำตั้ง ๑๐๐ หม้อ

สถานที่ถวายพระเพลิงนั่นเล่าก็ล้อมไว้แล้ว

ไม่ต้องกลัว เสด็จมาไม่ได้หรอก

มหาปิงคลชาดกที่ ๑๐ จบ

อุปาหนวรรคที่ ๙ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อุปาหนชาดก ๒. วีณาถูณชาดก

๓. วิกัณณกชาดก ๔. อสิภูตาชาดก

๕. วัจฉนขชาดก ๖. พกชาดก

๗. สาเกตชาดก ๘. เอกปทชาดก

๙. หริตมาตชาดก ๑๐. มหาปิงคลชาดก