พระสุตตันตปิฎก · ๑. สังกัปปวรรค

๒. ติลมุฏฐิชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๕๕ · บรรทัด ๑๙๙๙

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๕๕] อชฺชาปิ เม ตํ มนสิ ยํ มํ ตฺวํ ติลมุฏฺฐิยา พาหายํ มํ คเหตฺวาน ลฏฺฐิยา อนุตาลยิ ฯ

[๓๕๖] นนุ ชีวิเต น รมสิ เยนาสิ พฺราหฺมณาคโต ยํ มํ พาหา คเหตฺวาน ติกฺขตฺตุํ อนุตาลยิ ฯ

[๓๕๗] อริโย อนริยํ กุพฺพํ ๓ โย ทณฺเฑน นิเสธติ สาสนํ ตํ ๔ น ตํ เวรํ อิติ นํ ปณฺฑิตา วิทูติ ฯ ติลมุฏฺฐิชาตกํ ทุติยํ ฯ #๑ ม. นาลงฺกเตน ภเทฺรน ฯ ๒ ม. นาปิ ฯ ๓ ม. กุพฺพนฺตํ ฯ สี. ยุ. กุพฺพานํ ฯ #๔ สี. สาสนตฺถํ ฯ ๓ มณิกณฺฐชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๕๕ หน้าที่ ๙๙ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๑. สังกัปปวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org