๑๐. ทูตชาดก

๑๐. ทูตชาดก (๒๖๐)

ว่าด้วยทุกชีวิตเป็นทูตของท้อง

(บุรุษโลเลคนหนึ่งได้เห็นวิธีเสวยพระกระยาหารของพระเจ้าโภชนสุทธิกโพธิสัตว์ ตกอยู่ในอำนาจของความอยาก จึงกล่าว ๒ คาถาทูลว่า)

สัตว์ทั้งหลายที่ตกอยู่ในอำนาจของตัณหาไปยังสถานที่ไกล

เพื่อจะขอแม้กับคนที่เป็นศัตรูเพื่อประโยชน์แก่ท้องใด

ข้าพระองค์เป็นทูตของท้องนั้น ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ

ขอพระองค์อย่าทรงพิโรธข้าพระองค์เลย

มนุษย์ทั้งหลายตกอยู่ในอำนาจของท้องใดทั้งกลางวันกลางคืน

ข้าพระองค์เป็นทูตของท้องนั้น ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพรถ

ขอพระองค์อย่าทรงพิโรธข้าพระองค์เลย

(พระราชาได้สดับคำของบุรุษนั้นแล้ว จึงตรัสว่า)

พ่อพราหมณ์ เราจะให้โคแดงสัก ๑,๐๐๐ ตัว

พร้อมกับโคจ่าฝูงแก่ท่าน เพราะทูตจะไม่ให้แก่ทูตได้อย่างไร

แม้เราก็เป็นทูตของท้องนั้นเหมือนกัน

ทูตชาดกที่ ๑๐ จบ

สังกัปปวรรคที่ ๑ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ ลาภ ในที่นี้หมายถึงการได้ปัจจัย ๔ (ขุ.ชา.อ. ๔/๒๕/๕๖)

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สังกัปปราคชาดก ๒. ติลมุฏฐิชาดก

๓. มณิกัณฐชาดก ๔. กุณฑกกุจฉิสินธวชาดก

๕. สุกชาดก ๖. ชรูทปานชาดก

๗. คามณิจันทชาดก ๘. มันธาตุราชชาดก

๙. ติรีฏวัจฉชาดก ๑๐. ทูตชาดก