๕. รุจิรชาดก

rucirajātakaṃ

kāyaṃ balākā rucirāti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ lolabhikkhuṃ ārabbha kathesi. Dvepi vatthūni purimasadisāneva. Gāthā Pana nānā.

Kāyaṃ balākā rucirā kākaniṇḍasmi acchati

caṇḍo kāko sakhā mayhaṃ yassa cetaṃ kulāvakaṃ.

Nanu maṃ samma jānāsi dijā sāmākabhojanā

akatvā vacanaṃ tuyhaṃ passa lūnosmi āgato.

Punapāpajjasī samma sīlaṃ hi tava tādisaṃ

na hi mānusikā bhogā subhuñjā honti pakkhināti. Gāthā hi ekantarikāyeva.

Tattha rucirāti takkamakkhitasarīratāya setavaṇṇataṃ sandhāya vadati. Rucirāti piyadassanā paṇḍarāti attho. Kākaniṇḍasminti kākakulāvake. Kākanīḷasmintipi pāṭho. Dijāti kāko pārāvataṃ ālapati. Sāmākabhojanāti tiṇabījabhojanā. Sāmākagahaṇena hettha sabbampi tiṇabījaṃ saṅgahitaṃ.

Idhāpi bodhisatto na idāni sakkā ito paṭṭhāya mayā ettha vasitunti uppatitvā aññattha gato.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānesi. Saccapariyosāne lolabhikkhu anāgāmiphale patiṭṭhahi. Tadā lolakāko lolabhikkhu ahosi. Pārāvato pana ahamevāti.

Rucirajātakaṃ pañcamaṃ