ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ติกนิบาตชาดก
  10. /
  11. ๓. อุทปานทูสกวรรค
  12. /
  13. ๑๐. ปูฏทูสกชาดก

๑๐. ปูฏทูสกชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๙ · บรรทัด ๒๓๔๑เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ปูฏทูสกชาตกํ

อทฺธา หิ นูน มิคราชาติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ กุมารํ ปูฏทูสกํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

สาวตฺถิยํ กิเรโก อมจฺโจ พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสงฺฆํ นิมนฺเตตฺวา อุยฺยาเน นิสีทาเปตฺวา ทานํ ททมาโน อนฺตราภตฺเต อุยฺยาเน วิจริตุกามา จรนฺตูติ อาห ฯ ภิกฺขู อุยฺยานจาริกํ จรึสุ ฯ ตสฺมึ ขเณ อุยฺยานปาโล ปตฺตสมฺปนฺนํ รุกฺขํ อภิรูหิตฺวา มหนฺตมหนฺตานิ ปตฺตานิ คเหตฺวา อยํ ปุปฺผานํ ภวิสสติ อยํ ผลานนฺติ ปูเฏ กตฺวา รุกฺขมูเล ปาเตสิ ฯ ตสฺส ปุตฺตทารโก ปาติตํ ปาติตํ ปูฏํ วิทฺธํเสติ ฯ ภิกฺขู ตมตฺถํ สตฺถุ อาโรเจสุํ ฯ สตฺถา น ภิกฺขเว อิทาเนว ปุพฺเพเปส ปูฏทูสโกเยวาติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต พาราณสิยํ เอกสฺมึ พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต อคารํ อชฺฌาวสมาโน เอกทิวสํ เกนจิเทว กรณีเยน อุยฺยานํ อคมาสิ ฯ ตตฺถ พหู วานรา วสนฺติ ฯ อุยฺยานปาโล ปน อิมินาว นิยาเมน ปตฺตปูเฏ ปาเตติ ฯ เชฏฺฐกวานโร ปาติตปาติเต วิทฺธํเสติ ฯ โพธิสตฺโต ตํ อามนฺเตตฺวา อุยฺยานปาเลน ปาติตปาติเต ปูเฏ วิทฺธํเสตฺวา ปาติตปาติตํ มนาปตรํ กาตุกาโม มญฺญสีติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห

อทฺธา หิ นูน มิคราชา ปูฏกมฺมสฺส โกวิโท

ตถา หิ ปูฏํ ทูเสติ อญฺญํ นูน กริสฺสตีติ ฯ

ตตฺถ มิคราชาติ มกฺกฏํ วณฺเณนฺโต วทติ ฯ ปูฏกมฺมสฺสาติ มาลาปูฏกรณสฺส ฯ โกวิโทติ เฉโก ฯ อยํ ปเนตฺถ สงฺเขปตฺโถ อยํ หิ มิคราชา เอกํเสน ปูฏกมฺมสฺส โกวิโท มญฺเญ ตถา หิ อญฺญํ ปาติตํ ปูฏํ ทูเสติ อญฺญํ นูน ตโต มนาปตรํ กริสฺสตีติ ฯ

ตํ สุตฺวา มกฺกโฏ ทุติยํ คาถมาห

น เม ปิตา วา มาตา วา ปูฏกมฺมสฺส โกวิทา

กตํ กตํ โข ทูเสม เอวํธมฺมมิทํ กุลนฺติ ฯ

ตํ สุตฺวา โพธิสตฺโต ตติยํ คาถมาห

เยสํ โว อีทิโส ธมฺโม อธมฺโม ปน กีทิโส

มา โว ธมฺมํ อธมฺมํ วา อทฺทสาม กุทาจนนฺติ ฯ วตฺวา จปน วานรคณํ ครหิตฺวา ปกฺกามิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา วานโร ปูฏทูสกทารโก อโหสิ ปณฺฑิตปุริโส ปน อหเมวาติ ฯ

ปูฏทูสกชาตกํ ทสมํ

อุทปานวคฺโค ตติโย

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๘ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๙. สตปัตตชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗๓. อุทปานทูสกวรรคหัวข้อถัดไป๑. อัพภันตรชาดก