ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. จตุกกนิบาตชาดก
  10. /
  11. ๑. กาลิงควรรค
  12. /
  13. ๕. สีลวีมังสชาดก

๕. สีลวีมังสชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๕๑๘ · บรรทัด ๒๖๗๑เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๕. สีลวีมังสชาดก (๓๐๕)

ว่าด้วยการทดลองศีล

(พราหมณ์โพธิสัตว์กล่าวกับอาจารย์ว่า)

[๑๗]

ขึ้นชื่อว่าสถานที่ลับสำหรับกระทำกรรมชั่วไม่มีอยู่ในโลก

ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ในป่าก็ยังมีคนเห็น

คนพาลสำคัญอยู่ว่า กรรมชั่วนั้นเราได้ทำในสถานที่ลับ

[๑๘]

ข้าพเจ้าไม่พบสถานที่ลับ แม้สถานที่ว่างก็ไม่มี

ในสถานที่ใด ข้าพเจ้ายังไม่รู้ว่าว่าง

แม้สถานที่นั้น ก็ไม่ว่างจากข้าพเจ้า

(พระศาสดาได้ตรัส ๒ พระคาถานี้ว่า)

[๑๙]

ทุชัจจมาณพ สุชัจจมาณพ นันทมาณพ

สุขวัจฉนมาณพ วัชฌมาณพ และอัทธุวสีลมาณพนั้น

มีความต้องการหญิงสาว จึงพากันละธรรมเสีย

[๒๐]

ส่วนพราหมณ์ผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง มีปัญญา

มีความก้าวหน้าในสัจจธรรม ตามรักษาธรรมอยู่

ละทิ้งอิตถีลาภเพราะเหตุอะไรเล่า

สีลวีมังสชาดกที่ ๕ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๒๗ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๔. ทัททรชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗๑. กาลิงควรรคหัวข้อถัดไป๖. สุชาตาชาดก