๑. ปุจิมันทชาดก

๒. ปุจิมันทวรรค

หมวดว่าด้วยไม้สะเดา

๑. ปุจิมันทชาดก (๓๑๑)

ว่าด้วยเทวดาประจำต้นสะเดา

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์กล่าวกับโจรว่า)

จงลุกขึ้นเจ้าโจร มัวนอนอยู่ทำไม

การนอนของเจ้ามีประโยชน์อะไร

พระราชาทั้งหลายอย่าได้จับเจ้า

ผู้กระทำผิดอย่างร้ายแรงในหมู่บ้านเลย

(เทวดาประจำต้นโพธิ์กล่าวว่า)

เจ้าหน้าที่บ้านเมืองจักจับโจร

ผู้กระทำความผิดอย่างร้ายแรงในหมู่บ้านมิใช่หรือ

ธุระอะไรของปุจิมันทเทวดาในเรื่องนั้นเล่า

(เทวดาประจำต้นสะเดาตอบว่า)

อัสสัตถเทวดา ท่านไม่ทราบเรื่องระหว่างข้าพเจ้ากับโจร

พระราชาทั้งหลายจับโจรผู้กระทำผิดอย่างร้ายแรง

ในบ้านได้แล้วเสียบที่หลาวไม้สะเดา

ข้าพเจ้ามีใจระแวงในเรื่องนั้น

(เทวดาประจำต้นโพธิ์กล่าวว่า)

บุคคลพึงระแวงภัยที่ควรระแวง

พึงป้องกันภัยที่ยังมาไม่ถึง

เพราะภัยที่ยังมาไม่ถึง

นักปราชญ์จึงได้พิจารณาเห็นโลกทั้ง ๒

ปุจิมันทชาดกที่ ๑ จบ