๘. กณเวรชาดก

๘. กณเวรชาดก (๓๑๘)

ว่าด้วยหญิงหลายใจระลึกถึงความหลังใต้ต้นยี่โถแดง

(พวกนักฟ้อนได้ฟ้อนรำได้ขับเพลงขับนี้ว่า)

นางสามา ที่ท่านสวมกอดในเวลาที่อยู่ใต้กอต้นยี่โถแดง

ฝากข่าวมาบอกท่านถึงความที่ตนสบายดี

(โจรโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวกับนักฟ้อนว่า)

ผู้เจริญ ข่าวที่ว่า ลมพัดพาภูเขาไปได้ ข่าวนี้ไม่น่าเชื่อถือ

ถ้าลมจะพัดพาภูเขาไปได้ ก็พึงพัดพาแผ่นดินแม้ทั้งหมดไปได้

ก็นางสามาตายแล้วจะฝากข่าวมาบอกพวกเรา

ถึงความที่ตนสบายดีได้อย่างไร

(นักฟ้อนกล่าวว่า)

นางสามายังไม่ตายเลย และไม่ต้องการชายอื่น ได้ข่าวว่า

นางสามากินอาหารมื้อเดียว ยังต้องการแต่ท่านเท่านั้น

(โจรโพธิสัตว์กล่าวว่า)

นางสามาได้เปลี่ยนเอาเราผู้ไม่เคยเชยชิด

กับชายผู้เคยเชยชิดกันมานาน

นางสามาคงจะเปลี่ยนเอาชายอื่นผู้ไม่ใช่ขาประจำ

กับเราผู้เป็นขาประจำแน่นอน เราจะไปจากที่นี้ให้ไกลแสนไกล

กณเวรชาดกที่ ๘ จบ