๒. รถลัฏฐิชาดก

๒. รถลัฏฐิชาดก (๓๓๒)

ว่าด้วยปุโรหิตโกรธประหารผู้อื่นด้วยปะฏัก

(อำมาตย์ผู้พิพากษาโพธิสัตว์ กราบทูลพระราชาว่า)

ข้าแต่มหาราช คนบางคนทำร้ายตนเอง

กลับพูดว่า ถูกทำร้าย

ตนเองชนะ กลับพูดว่า ตนแพ้

ดังนั้น ไม่ควรเชื่อคนที่เป็นโจทก์ฝ่ายเดียว

เพราะฉะนั้น บุคคลผู้เป็นชาติบัณฑิตควรฟังฝ่ายจำเลยบ้าง

เมื่อฟังคำของทั้ง ๒ ฝ่ายแล้วควรตัดสินโดยธรรม

คฤหัสถ์ผู้บริโภคกามเกียจคร้านไม่ดี

บรรพชิตไม่สำรวมไม่ดี

พระราชาไม่ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วทำไม่ดี

การที่บัณฑิตโกรธไม่ดี

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นเจ้าแห่งทิศ

กษัตริย์ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วจึงควรทำ

ไม่ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วไม่ควรตัดสิน

ยศและเกียรติย่อมเจริญแด่พระราชาผู้ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ

รถลัฏฐิชาดกที่ ๒ จบ