๙. พาเวรุชาดก

๙. พาเวรุชาดก (๓๓๙)

ว่าด้วยความเสื่อมลาภของกาในแคว้นพาเวรุ

(พระศาสดาทรงประมวลอดีตนิทานมาแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

เพราะยังไม่เห็นนกยูงที่มีหงอน มีเสียงอันไพเราะ

ประชาชนในแคว้นพาเวรุนั้นได้พากันบูชากาด้วยเนื้อและผลไม้

แต่เมื่อใดนกยูงที่มีเสียงไพเราะมายังแคว้นพาเวรุ

เมื่อนั้นลาภและสักการะของกาก็เสื่อมถอยไป

ตราบใดพระพุทธเจ้าผู้เป็นพระธรรมราชา

ผู้ทำโลกให้สว่างไสวยังมิได้อุบัติขึ้น ตราบนั้น

ประชาชนก็พากันบูชาสมณะและพราหมณ์เหล่าอื่นจำนวนมาก

แต่เมื่อใดพระพุทธเจ้าผู้มีพระสุรเสียงไพเราะทรงแสดงธรรม

เมื่อนั้นลาภสักการะของพวกเดียรถีย์ก็เสื่อมไป

พาเวรุชาดกที่ ๙ จบ