๑๐. ปลาสชาดก

[๗๙๘] หํโส ปลาสมวจ นิโคฺรโธ สมฺม ชายติ องฺกสฺมึ เต นิสินฺโนว โส เต มมฺมานิ เฉชฺชติ ๑ ฯ

[๗๙๙] วฑฺฒตาเมว นิโคฺรโธ ปติฏฺฐสฺส ภวามหํ ยถา ปิตา จ มาตา จ เอวเมโส ๒ ภวิสฺสติ ฯ

[๘๐๐] ยํ ตฺวํ องฺกสฺมึ วฑฺเฒสิ ขีรรุกฺขํ ภยานกํ อามนฺต โข ตํ คจฺฉาม วุฑฺฒิมสฺส น รุจฺจติ ฯ

[๘๐๑] อิทานิ โข มํ ภายติ ๓ มหาเนรุนิทสฺสนํ หํสสฺส อนภิญฺญาย มหา เม ภยมาคตํ ฯ

[๘๐๒] น ตสฺส วุฑฺฒิ กุสลปฺปสตฺถา โย วฑฺฒมาโน ฆสเต ปติฏฺฐํ ตสฺสูปโรธํ ปริสงฺกมาโน ปตารยี มูลวธาย ธีโรติ ฯ ปลาสชาตกํ ทสมํ ฯ วณฺณาโรหวคฺโค ทุติโย ๔ ฯ _______________ #๑ ม. เฉจฺฉติ ฯ ๒ ม. เอวํ เม โส ฯ ๓ ม. ภาเยติ ฯ ๔ อิธ ตสฺสุทฺทานํ #ตติยวคฺคาวสาเน สโมหิตํ ฯ ๓ อฑฺฒวคฺโค ๑ ทีฆีติโกสลชาตกํ