๙. หลิททราคชาดก

๙. หลิททราคชาดก (๔๓๕)

ว่าด้วยจิตกลับกลอกเหมือนผ้าย้อมด้วยขมิ้น

(นางกุมาริกากล่าวกับดาบสหนุ่มว่า)

พวกที่บำเพ็ญตบะอดกลั้นอยู่ในบ้านยังประเสริฐกว่าท่าน

ผู้อดกลั้นบำเพ็ญตบะอยู่ในเสนาสนะอันสงัดในป่า

@เชิงอรรถ :

@๑ ผิวพรรณงามเพราะเหตุ ๔ ประการ คือ (๑) อาหาร (๒) อากาศ (๓) ความคิด (๔) การงานที่ทำ

@(ขุ.ชา.อ. ๕/๗๗/๓๙๓)

(ดาบสหนุ่มถามดาบสผู้เป็นบิดาว่า)

คุณพ่อ ลูกออกจากป่าไปสู่บ้านแล้ว

ควรจะคบหาคนมีศีลอย่างไร มีข้อปฏิบัติอย่างไร

ลูกถามแล้ว ขอพ่อจงบอกข้อนั้น

(ดาบสผู้เป็นบิดาตอบว่า)

ลูกรัก ผู้ใดพึงทำให้ลูกเบาใจ

อดทนความคุ้นเคยของลูกได้

เชื่อฟังและอดกลั้นถ้อยคำของลูกได้

ลูกไปจากที่นี้แล้ว จงคบผู้นั้นเถิด

ผู้ใดไม่ทำความชั่วทางกาย วาจา ใจ

ลูกไปจากที่นี้แล้ว จงดำรงตนอยู่เหมือนลูกในใส้ คบผู้นั้นเถิด

อนึ่ง ผู้ใดประพฤติธรรม

แม้ประพฤติธรรมอยู่ก็ไม่ถือตัว

ลูกไปจากที่นี้แล้วจงคบผู้นั้น

ซึ่งมีปัญญาทำแต่กรรมอันบริสุทธิ์เถิด

คนที่มีจิตกลับกลอกเหมือนลิง

รักง่ายหน่ายเร็วดุจผ้าที่ย้อมด้วยขมิ้น

ลูกรัก ถึงแม้ว่าพื้นชมพูทวีปทั้งสิ้นจะไร้มนุษย์

ลูกก็อย่าคบคนเช่นนั้นเลย

คนที่มีจิตโกรธเหมือนอสรพิษ

ลูกจงเว้นให้ห่างไกล เหมือนคนเว้นหนทางใหญ่ที่เปื้อนคูถ

และเหมือนคนขับขี่ยานพาหนะเว้นหนทางที่ไม่เรียบ

ลูกรัก เมื่อเข้าไปคบหาคนพาลอย่างสนิท

ก็จะเพิ่มพูนแต่ความฉิบหาย ลูกอย่าสมาคมกับคนพาลเลย

ขึ้นชื่อว่าการอยู่ร่วมกับคนพาลเป็นเหมือนการอยู่ร่วมกับศัตรูทุกเมื่อ

ลูกรัก ดังนั้นพ่อจึงขอร้องลูก

ลูกจงทำตามคำของพ่อ

ลูกอย่าสมาคมกับคนพาลเลย

เพราะการสมาคมกับคนพาลทั้งหลายเป็นทุกข์

หลิททราคชาดกที่ ๙ จบ