๓. เวฬุกชาดก

๓. เวฬุกชาดก (๔๓)

ว่าด้วยงูเวฬุกะ

(ดาบสโพธิสัตว์สั่งให้ทำการเผาดาบสที่ถูกงูกัดตายแล้ว จึงกล่าวสอนหมู่ฤๅษีว่า)

ผู้ใดที่คนอื่นผู้มีจิตเกื้อกูล อ่อนโยน กล่าวสอนอยู่

ไม่กระทำตามคำสอนของบุคคลผู้หวังความเจริญ

ผู้อนุเคราะห์ด้วยเหตุอันเป็นประโยชน์

ผู้นั้นย่อมถูกกำจัดนอนตายอยู่ เหมือนฤๅษีผู้เป็นบิดาของงูเวฬุกะ ๑-

เวฬุกชาดกที่ ๓ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ คำว่า เวฬุก เป็นชื่อของไม้ไผ่ งูที่ได้ชื่อว่า เวฬุกะ เพราะนอนอยู่ในปล้องไม้ไผ่ (ขุ.ชา.อ. ๒/๔๓/๑๖)