๖. มหากัณหชาดก

๖. มหากัณหชาดก (๔๖๙)

ว่าด้วยคราวที่สุนัขดำกินคน

(พระราชาตรัสถามท้าวสักกะว่า)

สุนัขของท่านทั้งดำทั้งดุ แยกเขี้ยวขาววาววาม

ล่ามด้วยเชือก ๕ เส้น มันร้องทำไม

(ท้าวสักกะตรัสว่า)

พระเจ้าอุสินนระ สุนัขดำตัวนี้ไม่ต้องการเนื้อสัตว์

มันจะหลุดออกไปในคราวที่มันจะทำพวกมนุษย์ให้พินาศ

(ท้าวสักกะได้ตรัสอีกว่า)

เมื่อใดพวกสมณะศีรษะโล้นครองผ้าสังฆาฏิ

อุ้มบาตร ทำไร่ทำนาเลี้ยงชีพ

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไปกินเนื้อสมณะโล้นนั้น

เมื่อใดนักบวชหญิงมีศีรษะโล้นครองผ้าสังฆาฏิ

ปฏิญาณตนว่า บำเพ็ญตบะ

แต่ซ่องเสพกามคุณ เที่ยวไปในโลก

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อนักบวชหญิงนั้น)

เมื่อใดพวกชฎิลมีเครายาว มีขี้ฟันเขรอะ

มีธุลีบนศีรษะเที่ยวทวงหนี้อยู่

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อชฎิลนั้น)

เมื่อใดพราหมณ์ทั้งหลายเรียนพระเวท เรียนสาวิตติฉันท์

และเรียนยัญวิธีแล้วเที่ยวรับจ้างทำการบูชายัญ

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อพราหมณ์เหล่านั้น)

เมื่อใดพ่อและแม่ผู้แก่เฒ่าชราผ่านวัยหนุ่มสาวไปแล้ว

บุตรธิดามีความสามารถพอแต่ไม่เลี้ยงดู

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อบุตรธิดาเหล่านั้น)

เมื่อใดพ่อและแม่ผู้แก่เฒ่าชราผ่านวัยหนุ่มสาวไปแล้ว

บุตรธิดากล่าวหาว่า ท่านทั้งหลายเป็นคนพาล

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อบุตรธิดาเหล่านั้น)

เมื่อใดชายทั้งหลายในโลกเที่ยวประพฤติอสัทธรรม (คบชู้)

กับภรรยาของอาจารย์ก็ดี ภรรยาของเพื่อนก็ดี

ป้า น้าสาว อาสาวก็ดี

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อชายเหล่านั้น)

เมื่อใดพราหมณ์ทั้งหลายถือดาบและโล่หนัง

เหน็บกริชทำการปล้น ฆ่าคนเดินทาง

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อพราหมณ์เหล่านั้น)

เมื่อใดชายทั้งหลายผู้ขัดสีฉวีวรรณ มีลำแขนล่ำสัน

ไม่ปรากฏหลักฐาน ก่อเวรให้หญิงหม้าย ทำลายมิตรภาพ

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อชายเหล่านั้น)

เมื่อใดคนมีมายา ผิดกฎกติกา

มีความคิดอย่างคนชั่วจักมีอยู่ในโลก

เมื่อนั้นสุนัขดำก็จะหลุดออกไป(กินเนื้อคนมีมายานั้น)

มหากัณหชาดกที่ ๖ จบ