๙. นักขัตตชาดก

๙. นักขัตตชาดก (๔๙)

ว่าด้วยการถือฤกษ์ถือยาม

(บุรุษผู้เป็นบัณฑิตเห็นชาวพระนครทะเลาะกันเรื่องฤกษ์ จึงกล่าวว่า)

ประโยชน์ได้ล่วงเลยคนโง่เขลาที่มัวรอคอยฤกษ์ยามอยู่

ประโยชน์นั่นแหละเป็นฤกษ์ของประโยชน์

ดวงดาวทั้งหลายจักทำอะไรได้

นักขัตตชาดกที่ ๙ จบ