๘. สาเกตชาดก

๘. สาเกตชาดก (๖๘)

ว่าด้วยพระพุทธเจ้าครั้งเสวยพระชาติเป็นบุตรพราหมณ์ชาวเมืองสาเกต

(พระศาสดาทรงเล่าเรื่องที่พระองค์ทรงเติบโตในมือของพราหมณ์และพราหมณี ๓,๐๐๐ ชาติ ตรัสพระคาถานี้ว่า)

บุคคลมีจิตเลื่อมใสและมีใจฝังแน่นอยู่ในบุคคลใด

บุคคลพึงสนิทสนมคุ้นเคยในบุคคลนั้น

แม้ทั้งๆ ที่ไม่เคยพบเห็นกันเลย

สาเกตชาดกที่ ๘ จบ