๒. มิตตวินทชาดก

๒. มิตฺตวินฺทชาตกํ

อติกฺกมฺม รมณกนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ ทุพฺพจภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ อิมสฺส ปน ชาตกสฺส กสฺสปสมฺมา- สมฺพุทฺธกาลิกํ วตฺถุํ ทสนิปาเต มหามิตฺตวินฺทชาตเก อาวิภวิสฺสติ ฯ ตทา ปน โพธิสตฺโต อิมํ คาถมาห

อติกฺกมฺม รมณกํ สทามตฺตญฺจ ทูภกํ

สฺวาสิ ปาสาณมาสีโน ยสฺมา ชีวํ น โมกฺขสีติ ฯ

ตตฺถ รมณกนฺติ ตสฺมึ กาเล ผลิกสฺส นามํ ผลิกปฺปาสาทญฺจ อติกฺกนฺโตสีติ ทีเปติ ฯ สทามตฺตญฺจาติ รชตสฺส นามํ รชตปฺปาสาทญฺจ อติกฺกนฺโตสีติ ทีเปติ ฯ ทูภกนฺติ มณิโน นามํ มณิปฺปาสาทญฺจ อติกฺกนฺโตสีติ ทีเปติ ฯ สฺวาสีติ โส อสิ ตฺวํ ฯ ปาสาณมาสีโนติ อุรจกฺกํ นาม ปาสาณมยํ วา โหติ มณิมยํ วา ตมฺปน ปาสาณมยํ โส จ เตน อาสีโน อภินิวิฏฺโฐ อชฺโฌตฺถโต ตสฺมา ปาสาเณ อาสีนตฺตา ปาสาณาสีโนติ วตฺตพฺเพ พฺยญฺชนสนฺธิวเสน มการํ อาทาย ปาสาณมาสีโนติ วุตฺตํ ฯ ปาสาณํ วา อาสีโน ตํ อุรจกฺกํ อาสชฺช ปาปุณิตฺวา ฐิโตติ อตฺโถ ฯ ยสฺมา ชีวํ น โมกฺขสีติ ยมฺหา อุรจกฺกา ยาว เต ปาปํ น ขียติ ตาว ชีวนฺโตเยว น มุจฺจิสฺสสิ ตํ อาสีโนสีติ ฯ

อิมํ คาถํ วตฺวา โพธิสตฺโต อตฺตโน เทวฏฺฐานํเยว คโต ฯ มิตฺตวินฺทโกปิ อุรจกฺกํ อุกฺขิปิตฺวา มหาทุกฺขํ อนุภวมาโน ปาปกมฺเม ปริกฺขีเณ ยถากมฺมํ คโต ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา มิตฺตวินฺทโก ทุพฺพจภิกฺขุ อโหสิ เทวราชา ปน อหเมว สมฺมาสมฺพุทฺโธติ ฯ

มิตฺตวินฺทชาตกํ ทุติยํ ฯ