๑. มหาปริวารเถราปทาน (๑๑๑)

๑๒. มหาปริวารวรรค

หมวดว่าด้วยพระมหาปริวาระเป็นต้น

๑. มหาปริวารเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระมหาปริวารเถระ

(พระมหาปริวารเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

กับภิกษุสงฆ์ ๖๘,๐๐๐ รูป เสด็จเข้าไปยังพันธุมวิหาร

ข้าพเจ้าออกจากนครแล้วได้ไปที่ทีปเจดีย์

ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส

ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

พวกยักษ์ในสำนักของข้าพเจ้า มีประมาณ ๘๔,๐๐๐ ตน

บำรุงข้าพเจ้าโดยเคารพ ดังหมู่เทวดาชั้นดาวดึงส์

บำรุงพระอินทร์โดยเคารพฉะนั้น

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าถือผ้าทิพย์ออกจากที่อยู่ไป

ถวายอภิวาทด้วยเศียรเกล้า

และได้ถวายผ้าทิพย์นั้นแด่พระพุทธเจ้า

ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ช่างน่าอัศจรรย์ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย

ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรมทั้งหลาย

ช่างน่าอัศจรรย์ การที่ข้าพเจ้าได้มาประจวบพระศาสดา

ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า แผ่นดินนี้จึงไหว

ข้าพเจ้าได้เห็นความอัศจรรย์ซึ่งไม่เคยมี

น่าขนพองสยองเกล้านั้นแล้ว

จึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า

ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

ข้าพเจ้านั้นครั้นทำจิตให้เลื่อมใสแล้ว

ได้ถวายผ้าทิพย์แด่พระศาสดา

จึงพร้อมทั้งอำมาตย์และบริวารชน

ถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ อย่างมั่นคง

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๑๕ นับจากกัปนี้ไป

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ พระนามว่าวาหนะ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระมหาปริวารเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มหาปริวารเถราปทานที่ ๑ จบ