๔. คันโธทกิยเถราปทาน (๑๒๔)

๑๒๖. ๔. คนฺโธทกิยตฺเถราปทานวณฺณนา

นิสชฺช ปาสาทวเรติอาทิกํ อายสฺมโต คนฺโธทกิยตฺเถรสฺส อปทานํ. อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยานิ ๑- ปุญฺญานิ อุปจินนฺโต วิปสฺสิสฺส ภควโต กาเล เสฏฺฐิกุเล นิพฺพตฺโต วิญฺญุตํ ปตฺวา มหทฺธโน มหาโภโค ทิพฺพสุขํ อนุภวนฺโต วิย มนุสฺสสุขํ อนุภวนฺโต เอกสฺมึ ทิวเส ปาสาทวเร นิสินฺโน โหติ. ตทา ภควา สุวณฺณมหาเมรุ วิย วีถิยา วิจรติ, ตํ วิจรมานํ ภควนฺตํ ทิสฺวา ปสนฺนมานโส คนฺตฺวา วนฺทิตฺวา สุคนฺโธทเกน ภควนฺตํ โอสิญฺจมาโน ปูเชสิ. โส เตน ปุญฺเญน เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท เอกสฺมึ กุลเคเห นิพฺพตฺโต วิญฺญุตํ ปตฺโต ฆราวาเสน อนลฺลีโน สตฺถุ สนฺติเก ปพฺพชิตฺวา กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา นจิรสฺเสว อรหา อโหสิ.

โส อปรภาเค อตฺตโน ปุพฺพกุสลํ สริตฺวา โสมนสฺสชาโต ปุพฺพจริตาปทานํ ปกาเสนฺโต นิสชฺชํ ปาสาทวเรติอาทิมาห. ตตฺถ ปาสาโทติ ปสาทํ โสมนสฺสํ ชเนติ อุปฺปาเทตีติ ปาสาโท, มาลากมฺมจิตฺตกมฺมสุวณฺณ- กมฺมาทฺยเนกวิจิตฺตํ ทิสฺวา ตตฺถ ปวิฏฺฐานํ ชนานํ ปสาทํ ชนยตีติ อตฺโถ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. นิพฺพานูปนิสฺสยานิ. ปาสาโท จ โส ปตฺเถตพฺพฏฺเฐน วโร จาติ ปาสาทวโร, ตสฺมึ ปาสาทวเร นิสชฺช นิสีทิตฺวา วิปสฺสึ ชินวรํ อทฺทสนฺติ สมฺพนฺโธ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

คนฺโธทกิยตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.