๒. สุทัสสนเถราปทาน (๑๓๒)

๒. สุทัสสนเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสุทัสสนเถระ

(พระสุทัสสนเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำอันกว้างใหญ่

มีต้นเลียบกำลังผลิผลอยู่มากมาย

เมื่อข้าพเจ้าแสวงหาต้นไม้นั้น

จึงได้เห็นพระผู้มีพระภาค ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเห็นต้นการะเกดมีดอกบานสะพรั่ง

จึงตัดที่ขั้วแล้ว บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี

ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก (ด้วยกราบทูลว่า)

ข้าแต่พระมหามุนีพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐที่สุด

พระองค์ทรงบรรลุอมตบทที่ไม่จุติด้วยพระญาณใด

ข้าพระองค์ขอบูชาพระญาณนั้น

ครั้นข้าพเจ้าบูชาพระญาณแล้ว

จึงได้เห็นต้นเลียบ ข้าพเจ้าได้ปัญญานั้น

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ

ในกัปที่ ๑๓ นับจากกัปนี้ไป

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๒ ชาติ

มีนามเหมือนกันว่าพลุคคตะ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสุทัสสนเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สุทัสสนเถราปทานที่ ๒ จบ