๕. รโหสัญญิกเถราปทาน (๑๓๕)

๕. รโหสัญญิกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระรโหสัญญิกเถระ

(พระรโหสัญญิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์

มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อว่าวสภะ

เขาได้สร้างอาศรมไว้สำหรับข้าพเจ้าที่เชิงภูเขานั้น

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์

บอกมนตร์แก่ศิษย์ ๓๐,๐๐๐ คน

รวบรวมศิษย์เหล่านั้นแล้ว เข้าไปอยู่ ณ ที่สมควรแห่งหนึ่ง

ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์ผู้จบมนตร์ นั่ง ณ ที่สมควรแล้ว

แสวงหาพุทธเวท ทำจิตให้เลื่อมใสในพระญาณ

ข้าพเจ้าครั้นทำจิตให้เลื่อมใสในพระญาณนั้นแล้ว

นั่งขัดสมาธิอยู่บนเครื่องลาดใบไม้ ได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในพระญาณ

ในกัปที่ ๒๗ (นับจากกัปนี้ไป)

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดินามว่าสิรีธระ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระรโหสัญญิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

รโหสัญญิกเถราปทานที่ ๕ จบ