๕. รโหสัญญิกเถราปทาน (๑๓๕)

|137.34| Himavantassavidūre vasabho nāma pabbato tasmiṃ pabbatapādamhi assamo āsi māpito. |137.35| Tīṇi sissasahassāni vācesiṃ brāhmaṇo tadā saṃsāvitvāna 1- te sisse ekamantaṃ upāvisiṃ. @Footnote: 1 Ma. saṃharitvāna. Yu. saṃsāvetvāna. |137.36| Ekamantaṃ nisīditvā brāhmaṇo mantapāragū buddhavesaṃ gavesanto ñāṇe cittaṃ pasādayi. |137.37| Tattha cittaṃ pasādetvā nisīdi paṇṇasanthare pallaṅkaṃ ābhujitvāna tattha kālaṃ kato ahaṃ. |137.38| Ekattiṃse ito kappe yaṃ saññamalabhiṃ tadā duggatiṃ nābhijānāmi ñāṇasaññāyidaṃ phalaṃ. |137.39| Sattavīsamhi kappamhi rājā sirīdharo ahu sattaratanasampanno cakkavatti mahabbalo. |137.40| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā rahosaññiko thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Rahosaññikattherassa apadānaṃ samattaṃ.