พระสุตตันตปิฎก · ๓๖. สัททสัญญิกวรรค

๕. ทัณฑทายกเถราปทาน (๓๕๕)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๕๗ · บรรทัด ๗๓๕๐

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๕๗] |๓๕๗.๑๘| กานนํ วนโมคฺคยฺห เวฬุํ เฉตฺวานหนฺตทา อาลมฺพนํ คเหตฺวาน สงฺฆสฺส อททํ อหํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ปทเสยฺยํ ฯ ๒ ม. สโกสกํ ฯ |๓๕๗.๑๙| เตน จิตฺตปฺปสาเทน สุพฺพเต ๑- อภิวาทิย อาลมฺพนมฺปิ ทตฺวาน ปกฺกามิ อุตฺตรามุโข ฯ |๓๕๗.๒๐| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทณฺฑมททินฺตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ทณฺฑทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๕๗.๒๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ทณฺฑทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ทณฺฑทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๕๗ หน้าที่ ๔๔๑ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓๖. สัททสัญญิกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org