พระสุตตันตปิฎก · ๓๖. สัททสัญญิกวรรค

๗. ปุฏกปูชกเถราปทาน (๓๕๗)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๕๙ · บรรทัด ๗๓๗๒

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๕๙] |๓๕๙.๒๖| ทิวาวิหารา นิกฺขนฺโต วิปสฺสี โลกนายโก ภิกฺขาย วิจรนฺโต โส มม สนฺติกมุปาคมิ ฯ |๓๕๙.๒๗| ตโต ปีติโต ๑- สุมโน พุทฺธเสฏฺฐสฺส ตาทิโน โลณสุปุฏกํ ทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๓๕๙.๒๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุฏกมทาสหํ ๒- ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุฏกสฺส ๓- อิทํ ผลํ ฯ |๓๕๙.๒๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฏกปูชโก ๔- เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุฏกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๕๙ หน้าที่ ๔๔๓ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓๖. สัททสัญญิกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org