พระสุตตันตปิฎก · ๓๗. มันทารวปุปผิยวรรค

๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๗๑ · บรรทัด ๗๕๑๓

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๗๑] |๓๗๑.๓๑| จนฺทภาคานทีตีเร อนุโสตํ วชามหํ อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ สาลราชํว ปุปฺผิตํ ๑- ฯ |๓๗๑.๓๒| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปจฺเจกมุนิมุตฺตมํ คเหตฺวา ติมิรํ ปุปฺผํ มตฺถเก โอกิรึ อหํ ฯ |๓๗๑.๓๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๗๑.๓๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติมิรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติมิรปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ผุลฺลิตํ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๗๑ หน้าที่ ๔๕๑ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓๗. มันทารวปุปผิยวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org