ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๒
  6. /
  7. ๔๑. เมตเตยยวรรค
  8. /
  9. ๓. เมตตคูเถราปทาน (๔๐๓)

๓. เมตตคูเถราปทาน (๔๐๓)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๔๐๕ · บรรทัด ๘๙๖๒

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๓. เมตตคูเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเมตตคูเถระ

(พระเมตตคูเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๔๕]

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์มีภูเขาลูกหนึ่งชื่ออโศก

วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตอาศรม

ให้แก่ข้าพเจ้าที่ภูเขาอโศกนั้น

[๔๖]

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ ผู้เลิศ

ทรงประกอบด้วยพระกรุณา เป็นพระมุนี

เวลาเช้าทรงครองผ้าแล้ว

เสด็จเข้ามาบิณฑบาตในสำนักข้าพเจ้า

[๔๗]

ข้าพเจ้าได้เห็นพระมหาวีรเจ้าพระนามว่าสุเมธะ

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกเสด็จเข้ามา

จึงรับบาตรของพระสุคตแล้ว

บรรจุเนยใสและน้ำมันจนเต็ม

[๔๘]

ถวายพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดพระนามว่าสุเมธะ

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ประคองอัญชลี

เกิดความร่าเริงอย่างยิ่ง

[๔๙]

ด้วยผลแห่งการถวายเนยใส(และน้ำมัน)นี้

และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น

ข้าพเจ้าจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

ย่อมได้สุขอย่างเหลือล้น

[๕๐]

ข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่

ในภพน้อยภพใหญ่ เว้นวินิบาตนรก

ตั้งจิตมั่นไว้ในพระพุทธเจ้านั้น

ย่อมได้บทที่ไม่หวั่นไหว

[๕๑]

(พระพุทธเจ้าตรัสว่า)

พราหมณ์ การที่ท่านได้เห็นเรานั้น

เป็นลาภที่ท่านได้ดีแล้ว

ด้วยว่า บุคคลอาศัยการเห็นเราแล้วจักได้บรรลุอรหัต

[๕๒]

ท่านบรรลุยศใหญ่แล้วเป็นผู้เบาใจ ไม่ต้องกลัว

ถวายเนยใสแก่เราแล้วจักพ้นจากชาติทุกข์ได้

[๕๓]

ด้วยการถวายเนยใสนี้และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น

ข้าพเจ้าจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

ย่อมได้สุขอย่างเหลือล้น

[๕๔]

ด้วยอธิการนี้และด้วยความเป็นผู้มีจิตเมตตา

ผู้นั้นจักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอด ๑๑๘ กัป

[๕๕]

จักได้เป็นท้าวเทวราช ๓ ชาติ ตลอด ๑๘ กัป

จักเป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์นับชาติไม่ถ้วน

[๕๖]

จักเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๑ ชาติ

ทรงเป็นใหญ่ มีชัยชนะ มีสมุทรทั้ง ๔ เป็นขอบเขต

เป็นใหญ่ในชมพูทวีป

[๕๗]

มหาสมุทรใครๆ ให้กระเพื่อมไม่ได้

และแผ่นดินใครๆ ยกขึ้นได้ยากฉันใด

โภคสมบัติของข้าพเจ้าก็นับประมาณมิได้ฉันนั้น

[๕๘]

ข้าพเจ้าบริจาคเงิน ๖๐ โกฏิแล้วออกบวช

แสวงหากุศลบางอย่างอยู่ จึงเข้าไปหาพราหมณ์พาวรี

[๕๙]

ข้าพเจ้าเล่าเรียนลักษณะมีองค์ ๖ ในมนตร์นั้นอยู่

ข้าแต่พระมหามุนี

พระองค์เสด็จอุบัติขึ้นกำจัดความมืดนั้นแล้ว

[๖๐]

ข้าแต่พระมหามุนี

ข้าพระองค์ประสงค์จะเข้าเฝ้าพระองค์จึงมา

ได้ฟังธรรมของพระองค์แล้ว

ได้บรรลุบทที่ไม่หวั่นไหว

[๖๑]

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้ถวายเนยใสแด่พระพุทธเจ้า

ในระหว่างนี้ จึงไม่รู้จักว่า

ข้าพเจ้าจะต้องขอเนยใสเลย

[๖๒]

เนยใสดังจะรู้ความดำริของข้าพเจ้า

จึงเกิดขึ้นตามความปรารถนา

รู้ความดำริแล้วจึงบังเกิด

ข้าพเจ้าเลี้ยงดูภิกษุทั้งปวงให้อิ่มหนำ

[๖๓]

ช่างน่าอัศจรรย์ พระพุทธเจ้า

ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรม

ช่างน่าอัศจรรย์ การที่ข้าพเจ้าได้มาประจวบกับพระศาสดา

ข้าพเจ้าถวายเนยใสหน่อยเดียวแต่ได้เนยใสประมาณมิได้

[๖๔]

น้ำในมหาสมุทรมีประมาณตั้งแต่เชิงเขาสิเนรุ

เมื่อเทียบกับเนยใสของข้าพเจ้าจักไม่เท่าส่วนเสี้ยวเลย

[๖๕]

โอกาสแห่งจักรวาลที่เขาทำให้เป็นกองประมาณเท่าใด

โอกาสประมาณนั้นไม่สมกับกองผ้าที่บังเกิดแก่ข้าพเจ้า

[๖๖]

ภูเขาหิมพานต์มีหินล้วนแม้จะสูงสุด

ก็ยังไม่เท่าของหอมที่ข้าพเจ้าลูบไล้

[๖๗]

ผ้า ของหอม เนยใส และสิ่งอื่น ที่เกิดในปัจจุบัน

และนิพพานที่ปัจจัยไม่ปรุงแต่ง

นี้เป็นผลแห่งการถวายเนยใส

[๖๘]

ข้าพเจ้ามีสติปัฏฐานเป็นที่นอน

มีสมาธิและฌานเป็นอารมณ์

วันนี้ ข้าพเจ้าเป็นผู้ให้โพชฌงค์เกิด

นี้เป็นผลแห่งการถวายเนยใส

[๖๙]

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๗๐]

การที่ข้าพเจ้าได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๗๑]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเมตตคูเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เมตตคูเถราปทานที่ ๓ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๒. ปุณณกเถราปทาน (๔๐๒)กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๒๔๑. เมตเตยยวรรคหัวข้อถัดไป๔. โธตกเถราปทาน (๔๐๔)