ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๓
  6. /
  7. …
  8. /
  9. อปทาน
  10. /
  11. ๔๕. วิเภทกิวรรค
  12. /
  13. ๘. ปาทปิฐิยเถราปทาน

๘. ปาทปิฐิยเถราปทาน

เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๓๘ · บรรทัด ๙๕๘

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถา
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๘. ปาทปีฐิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระปาทปีฐิยเถระ

(พระปาทปีฐิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๕๐]

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ

ผู้ประกอบด้วยพระกรุณา เป็นพระมหามุนี

พระองค์ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่

ทรงช่วยเหล่าสัตว์จำนวนมาก

ให้ข้ามพ้น(วัฏฏสงสาร) แล้วก็เสด็จดับขันธปรินิพพาน

[๕๑]

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี

ได้ใช้ให้คนทำตั่งสำหรับวางเท้าไว้ที่ใกล้พระแท่นสีหาสน์

ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ

ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๕๒]

ข้าพเจ้าทำกุศลกรรมที่มีสุขเป็นผล

มีสุขเป็นกำไรแล้ว เป็นผู้ประกอบแต่กรรมดี

ได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๕๓]

ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น

เมื่อข้าพเจ้าผู้มีความเพียบพร้อมด้วยกรรมดี

ก้าวเท้าไป ตั่งทองก็ผุดขึ้น(รองรับ)

[๕๔]

นรชนเหล่าใดได้ยินคำว่าพระพุทธเจ้า

นรชนเหล่านั้นนับว่าโชคดี

การที่พวกเธอทำสักการะในพระพุทธเจ้า

ผู้เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

ได้สุขอันไพบูลย์ นับว่าเป็นลาภที่พวกเธอได้ดีแล้ว

[๕๕]

แม้กรรมข้าพเจ้าก็ทำไว้ดีแล้ว

ข้าพเจ้าประกอบการค้าขายไว้ดีแล้ว

ข้าพเจ้าทำตั่งสำหรับวางเท้า(ถวาย) จึงได้ตั่งทองคำ

[๕๖]

เมื่อข้าพเจ้ามีกิจธุระบางอย่างที่ต้องเดินทางไปสู่ทิศทางใดๆ

ข้าพเจ้าต้องเหยียบไปบนตั่งทองคำในทิศนั้นๆ

นี้เป็นผลแห่งกรรมดี

[๕๗]

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายตั่งสำหรับวางเท้า

[๕๘]

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๕๙]

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๖๐]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปาทปีฐิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปาทปีฐิยเถราปทานที่ ๘ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๓ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๗. สีหาสนิกเถราปทานกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๓๔๕. วิเภทกิวรรคหัวข้อถัดไป๙. เวทิยการกเถราปทาน