ทสกนิเทศ
เล่มที่ ๓๕ · ข้อ ๑๐๒๖ · บรรทัด ๑๓๕๐๗
คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถาทสกนิทเทส
อธิบายมาติกาหมวด ๑๐
กิเลสวัตถุ ๑๐ คือ กิเลส ๑๐ นั่นแหละ.
ก็ในนิทเทสนี้ กิเลสวัตถุนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรื่องนี้กับด้วยอาฆาตอันเกิดขึ้นในอฐานะ ซึ่งเป็นดังกระทบตอไม้และหนามเป็นต้น อันบุคคลไม่พึงให้กำเริบ ด้วยสามารถแห่งบททั้งหลายมีคำว่า อนตฺถํ เม อจริ เป็นต้น แปลว่า ผู้นี้ได้ทำความเสื่อมเสียแก่เรา.
คำว่า มิจฺฉาญาณํ ในมิจฉัตตะ ๑๐ ได้แก่ โมหะอันเกิดขึ้นโดยกิริยาที่พิจารณาว่า บรรดาการทำบาปทั้งหลาย เราขจัดได้แล้ว ขจัดดีแล้ว ด้วยสามารถแห่งความคิดโดยอุบาย.
คำว่า มิจฺฉาวิมุตฺติ ได้แก่ ธรรมที่เป็นชื่อของวิมุตติของบุคคลผู้ยังไม่หลุดพ้นอยู่นั่นแหละ.
บทที่เหลือในที่ทั้งปวง มีอรรถตื้นทั้งนั้นแล. ทสกนิทเทส จบ.
ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๓๕ ข้อ ๑๐๒๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาดอรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที