ทสกนิเทศ
เล่มที่ ๓๕ · ข้อ ๑๐๒๖ · บรรทัด ๑๓๕๐๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๐. ทสกนิทฺเทสวณฺณนา
[๙๖๖]
ทสกนิทฺเทเส กิเลสาเอว กิเลสวตฺถูนิ. อาฆาตวตฺถูนิ ปเนตฺถ "อนตฺถํ เม อจรี"ติอาทีนํ ปทานํ วเสน อวิกุปฺปิตพฺเพ ๓- ขาณุกณฺฏกาทิมฺหิปิ อฏฺฐาเน อุปฺปนฺนาฆาเตน สทฺธึ วุตฺตานิ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อิญฺชนานิ ๒ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๓ ฉ.ม. อวิโกเปตพฺเพ
[๙๗๐]
มิจฺฉตฺเตสุ มิจฺฉาญาณนฺติ ปาปกิริยาสุ อุปายจินฺตาวเสน ปาปํ กตฺวา "สุกตํ มยา"ติ ปจฺจเวกฺขณากาเรน อุปฺปนฺโน โมโห. มิจฺฉาวิมุตฺตีติ อวิมุตฺตสฺเสว สโต วิมุตฺติสญฺญิตา. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.
ทสกนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด