ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๕
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ๖. ปัจจยาการวิภังค์
  10. /
  11. อภิธรรมภาชนีย์
  12. /
  13. อกุศลมูลกวิบากนิเทส

อกุศลมูลกวิบากนิเทส

เล่มที่ ๓๕ · ข้อ ๔๑๖ · บรรทัด ๕๗๘๖

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

กุสลมูลกวิปากนิทฺเทสวณฺณนา

[๓๔๓]

อิทานิ อพฺยากเตสุปิ อปเรเนว นเยน ปจฺจยาการํ ทสฺเสตุํ กตเม ธมฺมา อพฺยากตาติอาทิมารทฺธํ. ตตฺถ กุสลมูลปจฺจยาติ อิทมฺปิ อุปนิสฺสย- ปจฺจยตํ สนฺธาย วุตฺตํ. กุสลวิปากสฺส หิ กุสลมูลํ อกุสลวิปากสฺส จ อกุสลมูลํ อุปนิสฺสยปจฺจโย โหติ, นานากฺขณิกกมฺมปจฺจเย ปน วตฺตพฺพเมว นตฺถิ. ตสฺมา เอส อุปนิสฺสยปจฺจเยน เจว นานากฺขณิกกมฺมปจฺจเยน จ ปจฺจโย โหติ. เตเนว นิทฺเทสวาเร "ตตฺถ กตมํ กุสลมูลนฺ"ติ อวิภชิตฺวา "ตตฺถ กตโม กุสลมูลปจฺจยา สงฺขาโร"ติ วิภตฺตํ. อกุสลวิปาเกปิ เอเสว นโย.

อวิชฺชามูลกกุสลนิทฺเทเส วิย จ อิมสฺมิมฺปิ วิปากนิทฺเทเส ปฐมํ ปจฺจยจตุกฺกเมว ลพฺภติ, ตมฺปิ ปฐมวารํ ทสฺเสตฺวา สงฺขิตฺตํ. ตสฺมา เอเกกสฺมึ วิปากจิตฺเต เอกเมกสฺเสว จตุกฺกสฺส วเสน กุสลมูลเก อกุสลมูลเก ๓- จ นเย วารปฺปเภโท เวทิตพฺโพ. กิริยาธมฺมานํ ปน ยสฺมา เนว อวิชฺชา น

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปน ๒ ฉ.ม. อุปนิสฺสยวเสน ๓ ฉ.ม. กุสลมูลมูลเก อกุสลมูลมูลเก กุสลากุสลมูลานิ อุปนิสฺสยปจฺจยตํ ลภนฺติ, ตสฺมา กิริยาวเสน ปจฺจยากาโร น วุตฺโตติ.

เอวเมส:-

อกุสลกุสลาพฺยากต- ธมฺเมสุ อเนกเภทโต วตฺวา

กุสลากุสลานํ ปน วิปาเก จ อุปนิสฺสยวเสน.

ปุน เอกธาว วุตฺโต วาทิปฺปวเรน ปจฺจยากาโร

ธมฺมปฺปจฺจยเภเท ญาณสฺส ปเภทชนนตฺถํ.

ปริยตฺติสวนจินฺตน- ปฏิปตฺติกฺกมวิวชฺชิตานญฺจ

ยสฺมา ญาณปเภโท น กทาจิปิ โหติ เอตสฺมึ.

ปริยตฺติสวนจินฺตน- ปฏิปตฺติกฺกมโต สทา ธีโร

ตตฺถ กยิรา น หญฺญํ กรณียตรํ ตโต อตฺถีติ.

อยํ ปน ปจฺจยากาโร สุตฺตนฺตอภิธมฺมภาชนียวเสน เทฺวปริวฏฺฏเมว นีหริตฺวา ภาเชตฺวา ทสฺสิโต โหติ.

อภิธมฺมภาชนียวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

สมฺโมหวิโนทนิยา วิภงฺคฏฺฐกถาย

ปฏิจฺจสมุปฺปาทวิภงฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๔ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้าอวิชชามูลกกุศลนิเทสกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๕อภิธรรมภาชนีย์หัวข้อถัดไปสติปัฏฐาน ๔