รูปังกัมมันติกถา

9. Rūpaṃkammantikathāvaṇṇanā

[527-537] Idāni rūpaṃ kammantikathā nāma hoti. Tattha yesaṃ kāyavacīviññattisaṅkhātaṃ rūpameva kāyakammaṃ vacīkammaṃ nāma, tañca kusalasamuṭṭhānaṃ kusalaṃ, akusalasamuṭṭhānaṃ akusalanti laddhi seyyathāpi mahisāsakānañceva samitiyānañca, te sandhāya kusalena cittena samuṭṭhitanti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ sace taṃ kusalaṃ, yvāyaṃ sārammaṇādibhedo kusalassa labbhati, atthi te so tassāti codetuṃ sārammaṇantiādi āraddhaṃ. Tattha patthanā paṇidhīti

@Footnote: 1 cha.Ma. phusantītipi icchanti 2 cha.Ma. sandhāya

@3 cha.Ma. anudāhaṭasadisamevāti 4 cha.Ma. nissaṭaṃ Cetanāyevetaṃ vevacanaṃ. Kusalacetanāyeva hi pakappayamānā patthanāti pakappanavasena ṭhitattā paṇidhīti ca vuccati. Parato pana kusalena cittena samuṭṭhitā vedanā saññā cetanā saddhātiādīsu vedanādīnaññeva cettha patthanā paṇidhīti labbhati, na cetanāya. Kasmā? dvinnaṃ cetanānaṃ ekato abhāvā, sotapatitattā pana evaṃ tanti gatāti veditabbā. Rūpāyatanantiādi purimavāre "sabbantaṃ kusalan"ti saṅkhittassa pabhedadassanatthaṃ vuttaṃ. Sesā saṃsandananayā, vacīkammantikathā, 1- "akusalena cittena samuṭṭhitan"tiādividhānañca sabbaṃ pālianusāreneva veditabbaṃ. Asucīti panettha sukkaṃ adhippetaṃ. Suttasādhanaṃ uttānatthamevāti.

Rūpaṃkammantikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.