กัมมเหตุกถา

๑๑. กมฺมเหตุกถาวณฺณนา

อิทานิ กมฺมเหตุกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยน อรหตา ปุริมภเว อรหา อพฺภาจิกฺขิตปุพฺโพ, โส ตสฺส กมฺมสฺส เหตุ อรหตฺตา ปริหายตีติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ ปุพฺพเสลิยานญฺเจว สมิติยานญฺจ, เต สนฺธาย กมฺมเหตูติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสํ ปริหานิกถายํ วุตฺตนยเมว.

หนฺท หิ อรหนฺตานํ อพฺภาจิกฺขตีติ อิทํ ยสฺส กมฺมสฺส เหตุ ปริหายติ, ตํ สมฺปฏิจฺฉาเปตุํ วทติ. อถ นํ สกวาที ตํ ปกฺขํ ปฏิชานาเปตฺวา "ยทิ เอวํ เยหิ อรหนฺโต น อพฺภาจิกฺขิตพฺพา, ๑- เต สพฺเพ อรหตฺตํ ปาปุเณยฺยุนฺ"ติ โจเทตุํ เย เกจีติอาทิมาห. อิตโร ตสฺส ตสฺส ๒- กมฺมสฺส อรหตฺตํ สมฺปาปุณเน นิยามํ อปสฺสนฺโต ปฏิกฺขิปติ.

กมฺมเหตุกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อฏฺฐโม วคฺโค สมตฺโต.