อวิญญัตติ ทุสสีลยันติกถา

๑๑. อวิญฺญตฺติทุสฺสีลฺยนฺติกถาวณฺณนา

[๖๐๓-๖๐๔] อิทานิ อวิญฺญตฺติ ทุสฺสีลฺยนฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ จิตฺตวิปฺปยุตฺตํ อปุญฺญูปจยญฺเจว อาณตฺติยา จ ปาณาติปาตาทีสุ องฺคปาริปูรึ สนฺธาย "อวิญฺญตฺติ ทุสฺสีลฺยนฺ"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ มหาสํฆิกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ "สเจ สา ทุสฺสีลฺยํ, ปาณาติปาตาทีสุ อญฺญตรา สิยา"ติ โจเทตุํ ปาณาติปาโตตฺยาทิมาห. ปาปกมฺมํ สมาทิยิตฺวาติ "อสุกนฺนาม ฆาเตสฺสามิ, อสุกํ ภณฺฑํ อวหริสฺสามี"ติ เอวํ ปาปสมาทานํ กตฺวา. อุโภ วฑฺฒนฺตีติ ปุฏฺโฐ ทานกฺขเณ ปาปสฺส อนุปฺปตฺตึ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ. ทุติยํ ปุฏฺโฐ จิตฺตวิปฺปยุตฺตํ ปาปูปจยํ สนฺธาย ปฏิชานาติ. เสสเมตฺถ ปริโภคมยกถายํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ. ลทฺธิปติฏฺฐาปนมฺปิสฺส ปาปสมาทินฺนปุพฺพภาคเมว สาเธติ, น อวิญฺญตฺติยา ทุสฺสีลภาวนฺติ.

อวิญฺญตฺติทุสฺสีลฺยนฺติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ทสโม วคฺโค นิฏฺฐิโต.

ทุติโย ปณฺณาสโก สมตฺโต.