อวิญญัตติ ทุสสีลยันติกถา

11. Aviññattidussīlyantikathāvaṇṇanā

[603-604] Idāni aviññatti dussīlyantikathā nāma hoti. Tattha cittavippayuttaṃ apuññūpacayañceva āṇattiyā ca pāṇātipātādīsu aṅgapāripūriṃ sandhāya "aviññatti dussīlyan"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi mahāsaṃghikānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ "sace sā dussīlyaṃ, pāṇātipātādīsu aññatarā siyā"ti codetuṃ pāṇātipātotyādimāha. Pāpakammaṃ samādiyitvāti "asukannāma ghātessāmi, asukaṃ bhaṇḍaṃ avaharissāmī"ti evaṃ pāpasamādānaṃ katvā. Ubho vaḍḍhantīti puṭṭho dānakkhaṇe pāpassa anuppattiṃ sandhāya paṭikkhipati. Dutiyaṃ puṭṭho cittavippayuttaṃ pāpūpacayaṃ sandhāya paṭijānāti. Sesamettha paribhogamayakathāyaṃ vuttanayeneva veditabbaṃ. Laddhipatiṭṭhāpanampissa pāpasamādinnapubbabhāgameva sādheti, na aviññattiyā dussīlabhāvanti.

Aviññattidussīlyantikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Dasamo vaggo niṭṭhito.

Dutiyo paṇṇāsako samatto.