กรุณากถา

๓. กรุณากถา (๑๗๙)

ว่าด้วยกรุณา

สก. กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มีใช่ไหม

ปร. ๑- ใช่ ๒-

สก. เมตตาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มีใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มีใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. มุทิตา ฯลฯ อุเบกขาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มีใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. เมตตาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้ามีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้ามีอยู่ใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. มุทิตา ฯลฯ อุเบกขาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้ามีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้ามีอยู่ใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

@เชิงอรรถ :

@๑ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายอุตตราปถกะ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๘๐๗-๘๐๘/๒๙๘-๒๙๙)

@๒ เพราะมีความเห็นว่า สัตว์ผู้มีราคะแสดงความกรุณาต่อผู้ที่ตนรักใคร่เอ็นดูออกมาด้วยอำนาจราคะ

@จึงเข้าใจว่า ราคะนั้นแหละคือกรุณา พระผู้มีพระภาคไม่มีราคะเช่นนั้น จึงชื่อว่าไม่มีกรุณา

@(อภิ.ปญฺจ.อ. ๘๐๗-๘๐๘/๒๙๘-๒๙๙)

สก. กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มีใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระผู้มีพระภาคไม่ใช่ผู้ประกอบด้วยกรุณาใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. พระผู้มีพระภาคทรงประกอบด้วยกรุณา ทรงเกื้อกูลชาวโลก ทรง อนุเคราะห์ชาวโลก ทรงประพฤติประโยชน์แก่ชาวโลกมิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. หากพระผู้มีพระภาคทรงประกอบด้วยกรุณา ทรงเกื้อกูลชาวโลก ทรงอนุเคราะห์ชาวโลก ทรงประพฤติประโยชน์แก่ชาวโลก ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มี” ฯลฯ

สก. กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มีใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระผู้มีพระภาคทรงเข้ามหากรุณาสมาบัติมิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. หากพระผู้มีพระภาคทรงเข้ามหากรุณาสมาบัติ ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าไม่มี”

ปร. กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้ามีอยู่ใช่ไหม

สก. ใช่

ปร. พระผู้มีพระภาคยังทรงมีราคะใช่ไหม

สก. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ปร. ดังนั้น กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าจึงไม่มี

กรุณากถา จบ