ญาณกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๘๑๔ · บรรทัด ๑๙๒๖๐
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรโรมัน ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
2. Ñāṇakathāvaṇṇanā
[863-865] Idāni ñāṇakathā nāma hoti. Tattha duvidhaṃ ñāṇaṃ lokiyañca lokuttarañca. Lokiyaṃ samāpattiñāṇampi hoti dānādivasena pavattaṃ kammassakata- ñāṇampi, lokuttaraṃ saccaparicchedakaṃ maggañāṇampi phalañāṇampi. Imaṃ pana vibhāgaṃ akatvā "saccaparicchedakameva ñāṇaṃ, na itaraṃ, tasmā natthi puthujjanassa
@Footnote: 1 cha.Ma. rogapaṭikārādikāle Ñāṇan"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi hetuvādānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Paññātiādi ñāṇavevacanadassanatthaṃ vuttaṃ. Tenetaṃ dīpeti: yadi tassa ñāṇaṃ natthi, paññādayopi natthi. Atha paññādayo atthi, ñāṇampi atthi. Kasmā? paññādīnaṃ ñāṇato anaññattāti, paṭhamaṃ jhānantiādi samāpattiñāṇassa dassanatthaṃ vuttaṃ. Dānaṃ dadeyyātiādi kammassakatañāṇassa. Dukkhaṃ parijānātīti lokuttaramaggañāṇameva dīpeti, na ca lokuttarameva ñāṇanti.
Ñāṇakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด