ปฏิสัมภิทากถา

๕. ปฏิสมฺภิทากถาวณฺณนา

[๔๓๒-๔๓๓] อิทานิ ปฏิสมฺภิทากถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ "ยงฺกิญฺจิ

อริยานํ ญาณํ, สพฺพํ โลกุตฺตรเมวา"ติ คเหตฺวา "สพฺพํ ญาณํ ปฏิสมฺภิทา"ติ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อนิยามคมนาย ๒ ฉ.ม. ลทฺธิวิโรเธเนว ๓ ฉ.ม. นิยามคมนญาณสพฺภาวโต ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. สมฺมติญาณปเญฺหสุ ปฐวีกสิณสมฺมติยํ สมาปตฺติญาณํ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ, นิรุตฺติญาณํ สนฺธาย ปฏิชานาติ. เย เกจิ สมฺมตินฺติ ปเญฺหสุ ๑- ปุถุชฺชเน สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ. เจโตปริยายปเญฺหสุ ปุถุชฺชนสฺส ญาณํ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ, อริยสฺส ญาณํ สนฺธาย ปฏิชานาติ. สพฺพา ปญฺญาติ ปเญฺหสุ กสิณสมาปตฺติปญฺหํ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ, โลกุตฺตรํ สนฺธาย ปฏิชานาติ. ปฐวีกสิณสมาปตฺตินฺติอาทิ "ยา เอเตสุ เอตฺตเกสุ ฐาเนสุ ปญฺญา, กึ สพฺพา สา ปฏิสมฺภิทา"ติ ปุจฺฉนตฺถํ วุตฺตํ. เตน หิ สพฺพํ ญาณนฺติ ยสฺมา สพฺพา โลกุตฺตรปญฺญา ปฏิสมฺภิทา, ตสฺมา สพฺพนฺติ วจนํ สามญฺญผเลน ๒- สทฺธึ ปติฏฺฐาเปสีติ.

ปฏิสมฺภิทากถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.