ทรงประทานโอวาทแก่ภิกษุสงฆ์

{๓๕} มยฺหํ โข ภิกฺขเวติ มยา โขติ อตฺโถ ฯ อถวา มยฺหํ โยนิโส มนสิกาโรติ โย มยฺหํ โยนิโส มนสิกาโร เตน เหตุนาติ อตฺโถ ฯ ปุน อนุปฺปตฺตาติ เอตฺถ วิภตฺตึ ปริณาเมตฺวา มยาติ วตฺตพฺพํ ฯ

{๓๖} ภทฺทวคฺคิยาติ เต กิร ราชกุมารา รูเปน จ จิตฺเตน จ ภทฺทกา วคฺคพนฺเธเนว วิจรนฺติ ตสฺมา ภทฺทวคฺคิยาติ วุจฺจนฺติ ฯ เตนหิ โวติ เอตฺถ โวกาโร นิปาตมตฺโต ฯ ธมฺมจกฺขุํ อุทปาทีติ เกสญฺจิ โสตาปตฺติมคฺโค เกสญฺจิ สกทาคามิมคฺโค เกสญฺจิ อนาคามิมคฺโค อุทปาทิ ตโยปิ หิ เอเต มคฺคา ธมฺมจกฺขุนฺติ วุจฺจนฺติ ฯ เต กิร ตุณฺฑิลชาตเก ตึสธุตฺตา อเหสุํ ฯ อถ ตุณฺฑิโลวาทํ สุตฺวา ปญฺจ สีลานิ รกฺขึสุ ฯ อิทํ เตสํ ปุพฺพกมฺมํ ฯ