เรื่องพราหมณ์คนหนึ่ง

{๖๙} ราธพฺราหฺมณวตฺถุสฺมึ กิญฺจาปิ อายสฺมา สารีปุตฺโต ภควตา พาราณสิยํ ตีหิ สรณคมเนหิ อนุญฺญาตํ ปพฺพชฺชญฺเจว อุปสมฺปทญฺจ ชานาติ ภควา ปน ตํ ลหุกํ อุปสมฺปทํ ปฏิกฺขิปิตฺวา ญตฺติจตุตฺถกมฺเมน ครุกํ กตฺวา อุปสมฺปทํ อนุญฺญาตุกาโม อถสฺส เถโร อชฺฌาสยํ วิทิตฺวา กถาหํ ภนฺเต ตํ พฺราหฺมณํ ปพฺพาเชมิ อุปสมฺปาเทมีติ อาห ฯ พุทฺธานํ หิ ปริสา อชฺฌาสยกุสลา โหติ ฯ อยญฺจ พุทฺธปริสาย อคฺโค เสฏฺโฐ ฯ พฺยตฺเตน ภิกฺขุนา ปฏิพเลนาติ เอตฺถ พฺยตฺโต นาม ยสฺส สาฏฺฐกถํ วินยปิฏกํ วาจุคฺคตํ ปวตฺตติ ตสฺมึ อสติ ยสฺส อนฺตมโส อิทํ ญตฺติจตุตฺถกมฺมวาจามตฺตมฺปิ สุคฺคหิตํ โหติ วาจุคฺคตํ ปวตฺตติ อยมฺปิ อิมสฺมึ อตฺเถ พฺยตฺโต นาม ฯ โย ปน กาสสาสเสมฺหาทินา วา เคลญฺเญน โอฏฺฐทนฺต- ชิวฺหาทีนํ วา อสมฺปตฺติยา ปริยตฺติยํ วา อกตปริจยตฺตา น สกฺโกติ ปริมณฺฑเลหิ ปทพฺยญฺชเนหิ กมฺมวาจํ สาเวตุํ พฺยญฺชนํ วา ปทํ วา หาเปสิ อญฺญถา วา วตฺตพฺพํ อญฺญถา วทติ อยํ อปฺปฏิพโล ตพฺพิปรีโต อิมสฺมึ อตฺเถ ปฏิพโลติ เวทิตพฺโพ ฯ สงฺโฆ ญาเปตพฺโพติ สงฺโฆ ชานาเปตพฺโพ ฯ ตโต ปรํ ยํ สงฺโฆ ชานาเปตพฺโพ ตํ ทสฺเสตุํ สุณาตุ เม ภนฺเตติอาทิมาห ฯ {๗๑} อุปสมฺปนฺน- สมนนฺตราติ อุปสมฺปนฺโน หุตฺวา ว สมนนฺตรา ฯ อนาจารํ อาจรตีติ ปณฺณตฺติวีติกฺกมํ กโรติ ฯ อุลฺลุมฺปตุ มนฺติ อุทฺธรตุ มํ ฯ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตุ สามเณรภาวา วา อุทฺธริตฺวา ภิกฺขุภาเว ปติฏฺฐาเปตูติ ฯ อนุกมฺปํ อุปาทายาติ อนุทยํ ปฏิจฺจ มยิ อนุกมฺปํ กตฺวาติ อตฺโถ ฯ {๗๓} อฏฺฐิตา โหตีติ นิจฺจปฺปวตฺตินี โหติ ฯ จตฺตาโร นิสฺสเยติ จตฺตาโร ปจฺจเย ฯ ยสฺมา จตฺตาโร ปจฺจเย นิสฺสาย อตฺตภาโว ปวตฺตติ ตสฺมา เต นิสฺสยาติ วุจฺจนฺติ ฯ