เล่มที่ ๔ มหาวรรค ภาค ๑
พระวินัยปิฎก · อันตรายิกธรรม

ห้ามบวชโจรที่ขึ้นชื่อโด่งดัง

เล่มที่ ๔ · บรรทัด ๒๙๖๘

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๐๓] เตน โข ปน สมเยน โจโร องฺคุลิมาโล ภิกฺขูสุ ปพฺพชิโต โหติ ฯ มนุสฺสา ปสฺสิตฺวา อุพฺพิชฺชนฺติปิ อุตฺตสนฺติปิ #๑ สี. อนุสาสกสฺส ฯ ปลายนฺติปิ อญฺเญนปิ คจฺฉนฺติ อญฺเญนปิ มุขํ กโรนฺติ ทฺวารํปิ ถเกนฺติ ฯ มนุสฺสา อุชฺฌายนฺติ ขียนฺติ วิปาเจนฺติ กถํ หิ นาม สมณา สกฺยปุตฺติยา ธชพทฺธํ ๑ โจรํ ปพฺพาเชสฺสนฺตีติ ฯ อสฺโสสุํ โข ภิกฺขู เตสํ มนุสฺสานํ อุชฺฌายนฺตานํ ขียนฺตานํ วิปาเจนฺตานํ ฯ อถโข เต ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ8 น ภิกฺขเว ธชพทฺโธ โจโร ปพฺพาเชตพฺโพ โย ปพฺพาเชยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ข้อ ๑๐๓ หน้าที่ ๑๕๒ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นในอันตรายิกธรรม

กลับไปสารบัญเล่มที่ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org