เรื่องถือนิสสัย

{๑๐๒} อิตฺตโรติ อปฺปมตฺตโก กวิปาหเมว วาโส ภวิสฺสตีติ อตฺโถ ฯ

{๑๐๓} โอคเณนาติ ปริหีนคเณน อปฺปมตฺตเกน ภิกฺขุสงฺเฆนาติ อตฺโถ ฯ อพฺยตฺเตน ยาวชีวนฺติ เอตฺถ สจายํ วุฑฺฒตรํ อาจริยํ น ลภติ อุปสมฺปทาย สฏฺฐิวสฺโส วา สตฺตติวสฺโส วา โหติ นวกตรสฺสาปิ พฺยตฺตสฺส สนฺติเก อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา อาจริโย เม อาวุโส โหหิ อายสฺมโต นิสฺสาย วจฺฉามีติ เอวํ ติกฺขตฺตุํ วตฺวา นิสฺสโย คเหตพฺโพว ฯ คามปฺปเวสนํ อาปุจฺฉนฺเตนาปิ อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา คามปฺปเวสนํ อาปุจฺฉามิ อาจริยาติ วตฺตพฺพํ ฯ เอส นโย สพฺพตฺถ อาปุจฺฉเนสุ ฯ ปญฺจกฉกฺเกสุ เจตฺถ ยตฺตกํ สุตฺตํ นิสฺสยมุตฺตกสฺส อิจฺฉิตพฺพํ ตํ ภิกฺขุโนวาทกวณฺณนายํ วุตฺตํ ฯ ตสฺส นตฺถิตาย จ อปฺปสฺสุโต อตฺถิตาย จ พหุสฺสุโตติ เวทิตพฺโพ ฯ เสสํ วุตฺตนยเมว ฯ