ว่าด้วยอาบัติเป็นต้น

{๓๒๗} สตฺตเกสุ ฯ สตฺต สามีจิโยติ ปุพฺเพ วุตฺเตสุ ฉสุ สา จ ภิกฺขุนี อนพฺภิตา ตา จ ภิกฺขุนิโย คารยฺหา อยํ ตตฺถ สามีจีติ อิมํ ปกฺขิปิตฺวา สตฺต เวทิตพฺพา ฯ สตฺต อธมฺมิกา ปฏิญฺญาตกรณาติ ภิกฺขุ ปาราชิกํ อชฺฌาปนฺโน โหติ ปาราชิเกน โจทิยมาโน สงฺฆาทิเสสํ อชฺฌาปนฺโนมฺหีติ ปฏิชานาติ ตํ สงฺโฆ สงฺฆาทิเสเสน กาเรติ อธมฺมิกํ ปฏิญฺญาตกรณนฺติ เอวํ สมถกฺขนฺธเก นิทฺทิฏฺฐา ฯ ธมฺมิกาปิ ตตฺเถว นิทฺทิฏฺฐา ฯ สตฺตนฺนํ อนาปตฺติ สตฺตาหกรณีเยน คนฺตุนฺติ วสฺสูปนายิกกฺขนฺธเก วุตฺตํ ฯ สตฺตานิสํสา วินยธเรติ ตสฺสาเธยฺโย อุโปสโถ ปวารณาติ อิเมหิ ทฺวีหิ สทฺธึ ปญฺจเก วุตฺตา ปญฺจ สตฺต โหนฺติ ฯ สตฺต ปรมานีติ ฉกฺเก วุตฺตานิเยว สตฺตกวเสน โยเชตพฺพานิ ฯ กตจีวรนฺติอาทีนิ เทฺว สตฺตกานิ กฐินกฺขนฺธเก นิทฺทิฏฺฐานิ ฯ ภิกฺขุสฺส น โหติ อาปตฺติ ทฏฺฐพฺพา ภิกฺขุสฺส โหติ อาปตฺติ ทฏฺฐพฺพา ภิกฺขุสฺส โหติ อาปตฺติ ปฏิกาตพฺพาติ อิมานิ ตีณิ สตฺตกานิ ฯ เทฺว อธมฺมิกานิ เอกํ ธมฺมิกํ ฯ ตานิ ตีณิปิ จมฺเปยฺยกฺขนฺธเก นิทฺทิฏฺฐานิ ฯ

อสทฺธมฺมาติ อสตํ ธมฺมา อสนฺโต วา ธมฺมา อโสภณา หีนา ลามกาติ อตฺโถ ฯ สทฺธมฺมาติ สตํ พุทฺธาทีนํ ธมฺมา สนฺโต วา ธมฺมา สุนฺทรา อุตฺตมาติ อตฺโถ ฯ เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ ฯ

สตฺตกวณฺณนา นิฏฺฐิตา ฯ