ว่าด้วยอาบัติเป็นต้น

{327} Sattakesu. Satta sāmīciyoti pubbe vuttesu chasu sā ca bhikkhunī anabbhitā tā ca bhikkhuniyo gārayhā ayaṃ tattha sāmīcīti imaṃ pakkhipitvā satta veditabbā. Satta adhammikā paṭiññātakaraṇāti bhikkhu pārājikaṃ ajjhāpanno hoti pārājikena codiyamāno saṅghādisesaṃ ajjhāpannomhīti paṭijānāti taṃ saṅgho saṅghādisesena kāreti adhammikaṃ paṭiññātakaraṇanti evaṃ samathakkhandhake niddiṭṭhā. Dhammikāpi tattheva niddiṭṭhā. Sattannaṃ anāpatti sattāhakaraṇīyena gantunti vassūpanāyikakkhandhake vuttaṃ. Sattānisaṃsā vinayadhareti tassādheyyo uposatho pavāraṇāti imehi dvīhi saddhiṃ pañcake vuttā pañca satta honti. Satta paramānīti chakke vuttāniyeva sattakavasena yojetabbāni. Katacīvarantiādīni dve sattakāni kaṭhinakkhandhake niddiṭṭhāni. Bhikkhussa na hoti āpatti daṭṭhabbā bhikkhussa hoti āpatti daṭṭhabbā bhikkhussa hoti āpatti Paṭikātabbāti imāni tīṇi sattakāni. Dve adhammikāni ekaṃ dhammikaṃ. Tāni tīṇipi campeyyakkhandhake niddiṭṭhāni.

Asaddhammāti asataṃ dhammā asanto vā dhammā asobhaṇā hīnā lāmakāti attho. Saddhammāti sataṃ buddhādīnaṃ dhammā santo vā dhammā sundarā uttamāti attho. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Sattakavaṇṇanā niṭṭhitā.